Over zelf het stuur in handen nemen

Pech

by jvanhage

Over zelf het stuur in handen nemen

Pech

by jvanhage

by jvanhage

Bij het opruimen van de stellingkast in de berging trok ik gehaast een doos van z’n plek. Daardoor viel een deurstopper (gewicht zo’n 2 kilo schat ik) van de plank op mijn voet. Met als gevolg een gekneusde voet, beurse teen en een paar weken pijn bij het lopen. Pech? Of zo gehaast dat ik onvoldoende aandacht had voor wat ik deed?

afbeelding-lenteOm de thesis te schrijven die het sluitstuk vormt van mijn vierjarige opleiding tot dieptepsycholoog nam ik een week vrij en huurde ik een fijne studio in Katwijk om in alle rust te kunnen werken. Op dag twee crashte mijn laptop (bleu screen breakdown voor de kenners). Op dag drie werd ik wakker met hoofdpijn die op migraine leek en me de rest van de week in bed hield. Pech? Of zo gehaast dat ik mezelf voorbij liep?

Incidenten zijn vaak een weerspiegeling van wat zich afspeelt in het leven. Je kunt voorbeelden als deze afdoen als pech, inderdaad. Een andere manier om ernaar te kijken is je te realiseren dat je een signaal krijgt. Je lichaam (of het universum als je wilt) geeft je een teken dat het anders mag (of moet). Dat je aandacht uitgaat naar datgene wat misschien niet het beste is voor jou, nu, hier, vandaag. Dat je je mag realiseren wat het ook alweer is dat voor jou belangrijk is in je werk en leven. Dat je je af mag (of moet) vragen, in welke mate je daar van bewust bent en daar ook daadwerkelijk gehoor aan geeft.

In het werk worden we vaak geleefd door de waan van de dag. We trachten onze agenda zo te plannen dat alles wat we willen en moeten aan de beurt komt, maar vaker wordt deze planning door wat zich in het moment aandient overruled. En dan gaan we rennen, hollen, vliegen, haasten; heel vaak om te voldoen aan de prioriteiten van de ander. De incidenten die zich dan voordoen, zeggen vaker iets daarover, dan dat we ze af kunnen doen als simpele pech. Ze zijn een signaal of indicator dat jij iets – of vooral iemand – anders voorrang mag geven. Dat ben je namelijk zelf. Wanneer jijZELF de rust en ruimte neemt om daarmee bezig te zijn wat voor jou belangrijk is, dan zorg je niet alleen goed voor jezelf, maar bijna als vanzelf ook voor de ander. Soms heb je daar een coach bij nodig.

De twee incidenten die ik hiervoor beschreef hebben mij, naast pijn, ook opgeleverd dat zo aan de vooravond van het voorjaar voor mij de dingen anders mogen. Minder moeten en meer willen. Beter kiezen vanuit wat ik belangrijk vind en wil,  en laten wat niet kan (of wat ik eigenlijk niet wil). Ik mag het stuur zelf weer beter in handen nemen, om zo een goed begin te maken voor het nieuwe seizoen. Ik nodig je graag uit om ook zelf de balans op te maken van wat jij onder “pech” hebt geschaard, terwijl er misschien een boodschap voor jou in te vinden is?

Ik wens je een fijne lente met het stuur in eigen handen!

Josée van Hage

Top